مقالات شهری

تاملی درباب شهرنشینی،شهروندی ومشارکت مردمی

ابتدا لازم است که این مقوله هاراتعریف نموده وسپس به اصل موضوع بپردازیم.شهرنشین کسی است که فقط به نفع خودش فکرمی کندوهیچ احساسی نسبت به وقایع ومشکلات شهرازخودبروزنمی دهدومانندشخص غریبه ای درشهرترددمی کندبدون اینکه حس کندشهرمال خودش است.اما درطرف مقابل

شهروند شخصی است که به کمبودها ونواقص شهرواکنش نشان داده ونسبت به شهراحساس وظیفه ودین مکندوبرای دریافت خدمات واصلاح وضع موجودپیگیری نموده ودیگران رانیزنسبت به موضوع حساس وترغیب می نماید.واینکه مشارکت یعنی سهیم شدن درچیزی وازآن منتفع شدن است.

آنچه بررسی هانشان داده ومسلم است اینکه اختلاف فاحشی بین نیازهای نامحدودشهر ومنابع ودرآمدمحدودشهروجودداردوهمین اختلاف باعث توسعه نیافتن روزبه روزشهرمی شود.

باعنایت به اهمیت موضوع وضرورت حل مساله به نظرمی رسدیکی ازراه حل ها وکم هزینه ترین آن سرمایه گذاری دربخش آموزش فرهنگ شهری وشهروندی وهمچنین ترویج نگرش مشارکتی می باشد.

به عقیده صاحبنظران یکی از برجسته ترین کارهای مدیران شهر،افزایش نسبت جمعیت شهروند به شهرنشین می باشد.پرواضح است که شهروندان نقش اصلی دراجتماع رابه عهده داشته ودرصورت وجودبسترمطلوب،توانمندشده ومی توانندرویای جامعه پیشرفته رادرعمل محقق سازند.

اغلب تحلیلگران براین باورندکه افزایش برنامه های آموزشی،فرهنگی واجتماعی باعث می شودکه زمینه مشارکت شهروندان درمدیریت شهری بیشترشده ومشارکت درطرحها واداره شهرمی تواندشهرنشین رابه شهروند تبدیل نماید.

کلام آخراینکه شهروندان،سرمایه های اجتماعی هرشهربوده ومدیریت شهری می تواندباهوشمندی ازدیدگاههای آنهادربرنامه ریزی وحتی تصمیم گیری امور بهره برده وبامشارکت شهروندان نسبت به رفع موانع ومشکلات شهراقدام نماید.

علی کلیچ

Ali.kelich@gmail.com


ضرورت درآمدزایی پایداردرشهرداری ها

یکی از مهمترین چالش های شهرداری ها در سالهای اخیر بحث درآمد زایی پایدار می باشد. با توجه به منابع محدود و اینکه شهرداری ها نمی توانند از هر منبعی درآمد کسب کنند باید نگاهی متفاوت و اساسی نسبت به موضوع داشته باشند.

درآمدزایی پایدار یعنی درآمدها از منابعی حصول شوند که اولا حقوق شهروندان دستخوش تغییر نشود و ثانیا منابع مهم برای نسل های بعدی محفوظ بماند.

با توجه به اینکه شهرداری ها در چند سال گذشته خدمات جدید و متنوع ارائه می دهند که اغلب مستلزم صرف هزینه های بیشتری می باشند . لذا باید بهره برداری کارآمدتر از منابع محدود صورت پذیرد.

کاهش هزینه های غیرضروری،اصلاح و تغییر سیستم های ناکارآمد،جلوگیری از موازی کاری در امور فرهنگی و غیر مربوط،چابک کردن بدنه شهرداری، تشکیل مراکز نوآور و خلاق ، مشارکت دادن بخش خصوصی و شهروندان در پروژه ها،تعریف کردن ارزش افزوده در محدوده پروژه های شهری ،استفاده بهینه و مطلوب از نظرات و گزارشات شهرداران افتخاری،ترویج نگرش پویایی در سازمان،استفاده از بودجه ریزی عملیاتی،بهره برداری از سیستم های مکانیزه دربخش های مختلف و… هم می توانند در درآمدزایی پایدار نقش آفرینی کنند.

لازم به توضیح است که هر شهری به تناسب جمعیت و وسعت آن مشمول ظرفیت های خاصی می باشد که اگر بر اساس نیاز شهروندان برنامه ریزی شود می توان به نسبت آن درآمدزایی پایدار را تعریف کرد و نهایتا آن را توسعه واستمراربخشید.

ازسوی دیگر و باعنایت به اینکه کلیه مدیران درسازمانها ،ادارات ونهادهای دولتی درکشورمان مدیریت هزینه را دنبال می کنند و تنها سازمان غیرانتفاعی که شهرداری ها باشند مدیریت هزینه و درآمد را بصورت توامان انجام می دهند. لذا لازم است که درخصوص درآمدها و هزینه ها واینکه شهرداری ها فاقد ردیف و بودجه دولت می باشند به شهروندان اطلاع رسانی نمایند چونکه اکثر مردم از این موضوع ناآگاهند و تصور می کنند که دولت هرسال بودجه قابل ملاحظه ای به شهرداری ها اختصاص می دهد و نتیجه اینکه عدم رضایت مندی ازشهرداری ها بوجودآمده است و شهرداری ها نیز نتوانسته اند بصورت مطلوب وشایسته درخصوص خدمات ارائه شده به شهروندان اطلاع رسانی نمایند تا تعاملات بین شهرداری و شهروندان روزافزون شود.

کلام آخر اینکه شالوده اصلی درآمدزایی پایدار اعتماد متقابل بین شهرداری و شهروندان بوده و هر چه این اعتماد بیشتر شود امکان تحقق درآمدزایی پایدار نیز افزایش می یابد.

علی کلیچ

Ali.kelich@gmail.com